مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان سیستان و بلوچستان گفت: با توجه به محدود بودن فعالیت های بیابان زدایی در برابر بیابان ‏زایی، بی شک بیابان زایی نسبت به بیابان زدایی بسیار جلوتر است.‏
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان جنگل ها به نقل از پایگاه خبری عصرهامون، عبدالباسط پاکزاد افزود: سطح بیابان زایی در سیستان و بلوچستان بسیار گسترده بوده و ‏طرح های بیابان زدایی که توسط منابع طبیعی و آبخیزداری انجام می شود با توجه به اعتبارات و وسعت استان، بسیار کمتر از ‏بیابان زایی است.‏
وی با اشاره به پدیده ریزگردها در سیستان، ادامه داد: با بررسی نقشه های ماهواره ای، متوجه می شویم که بخش قابل توجهی از ‏این ریزگردها از کشورهایی به مثل افغانستان وارد منطقه سیستان می شود و این مشکل علاوه بر اینکه فرا ملی است، فرا منطقه ای ‏نیز به شمار می آید.‏
وی اظهار کرد: خشک بودن پهنه گسترده بزرگترین تالاب آب شیرین ایران(هامون) نیز بر بحران در سیستان افزوده و هم اکنون ‏وضعیت منطقه سیستان فوق بحران است.‏
وی تاکید کرد: با بیابانزایی بسیار گسترده ای مواجه هستیم، ماسه بادی ها در زمان فعالیت بادهای 120روزه در پایین و نزدیک به سطح ‏زمین و گرد و خاک نیز در هوای منطقه به حرکت در می آیند که باعث مشکلات عدیده ای برای مردم منطقه سیستان می شود.‏
وی با اشاره به کاهش 98درصدی آورد رودخانه هامون در طی سال گذشته نسبت به سالیان گذشته، اظهار کرد: باید تالاب هامون ‏با کمک جوامع بین الملل و همکاری کشور افغانستان که خود نیز در زمان پر آبی بهره بردار اصلی این تالاب بوده احیاء شود و ‏سازمان ملل نیز باید با پذیرش مسئولیت خود برای احیاء این تالاب تلاش کند.‏
پاکزاد ادامه داد: اولویت اول منطقه سیستان برای برون رفت از بسیاری از مشکلات، احیاء تالاب هامون است، چرا که زندگی ‏بخش عمده ای از مردم ساکن در سیستان به آن وابسته بوده و در گذشته نیز این تالاب در شمال استان تمدن ساز بوده است.‏
وی خاطر نشان کرد: طی سال های اخیر با توجه به اعتبارات محدود و تلاش همکاران توانستیم 3هزار هکتار ‏نهالکاری را در حاشیه تالاب هامون انجام دهیم، همچنین امسال نیز 600هکتار مالچ پاشی در منطقه زهک انجام شد توانست یک ‏قسمت از گرد و خاک های منطقه را کاهش دهد.‏